زيگموند فرويد در 1865 زاده شد، از چهار سالگي تا هشتاد و دو سالگي در وين به سر برد و در 1939 در انگلستان در گذشت. پس از چند سال پژوهش در كالبدشناسي و فيزيولوژي اعصاب، تقريبا سي ساله بود كه بعد ملاقات با شاركو به روان شناسي علاقه مند شد و پس از ده سال كار باليبي در وين "روان‌كاوي" را بنيان گذارد. روان‌كاوي در آغاز گونه‌اي روش درماني از راه گفتگو با بيمار بود، اما بعد ها به دانشي گسترده درباره ذهن بدل شد. 
او عمدتا بر پايه بررسي روياها و تجارب باليني به يافته هاي بنيادي‌اش در حيطه نيرو هاي ناهشياري كه اعمال و افكار روزمره آدميان را متاثر مي كند دست يافت. زندگي فرويد عادي و بي حادثه بود. اما انديشه هايش نه تنها بسياري از شعب تخصصي علوم، كه سپهر فكري قرن بيستم را به كلي دگرگون ساخت.